اثرمحدودیت های اجتماعی برمهارت های ارتباطی دانش آموزان

محدودیت های اجتماعی، اعم از فاصله گذاری فیزیکی، کاهش تعاملات حضوری و محدودیت های ناشی از بحران های بهداشتی یا اجتماعی، می توانند تاثیرات قابل توجهی بر شکل گیری و توسعه مهارت های ارتباطی دانش آموزان داشته باشند. این پژوهش با هدف بررسی میزان و نحوه تاثیر این محدودیت ها بر ابعاد مختلف ارتباط، از جمله مهارت های گفتاری، شنیداری، غیرکلامی و توان مذاکره، انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که کاهش فرصت های تعامل مستقیم، منجر به افت کیفیت ارتباطات بین دانش آموزان می شود، گرچه استفاده از فناوری های آموزش مجازی تا حدی توانسته افت مهارت های ارتباطی را جبران نماید. نتایج همچنین بیانگر اهمیت برنامه ریزی برای بازگرداندن فرصت های تعامل حضوری و طراحی فعالیت های گروهی هدفمند پس از رفع محدودیت ها است. این مطالعه بر ضرورت مداخلات آموزشی جهت تقویت مجدد مهارت های ارتباطی، به ویژه در دانش آموزان سنین پایین، تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

محدودیت های اجتماعی ، مهارت های ارتباطی ، تعامل حضوری ، یادگیری مجازی ، دانش آموزان