مسئولیت مدنی در قبال نقض حریم خصوصی افراد و داده های شخصی افراد در فضای سایبری

حریم خصوصی و حفاظت از داده های شخصی در عصر دیجیتال به یکی از مهم ترین مسائل حقوقی و اجتماعی تبدیل شده است، به گونه ای که نقض این حقوق می تواند پیامدهای گسترده ای برای افراد و سازمان ها به همراه داشته باشد. پرسش اصلی این پژوهش این است که مسئولیت مدنی در قبال نقض حریم خصوصی و افشای غیرمجاز داده های شخصی در فضای سایبری چگونه تعریف می شود و چارچوب های حقوقی موجود تا چه میزان توانایی مقابله با چنین تخلفاتی را دارند. اهمیت این موضوع از آن جهت است که با گسترش خدمات آنلاین و افزایش حجم داده های شخصی، تهدیدهای ناشی از سوءاستفاده و نقض حریم خصوصی بیش از پیش پیچیده و گسترده شده و نیاز به تعیین مسئولیت قانونی دقیق برای جلوگیری از خسارت های مادی و معنوی، ضروری می نماید. هدف این مقاله تحلیل و بررسی مسئولیت مدنی افراد و نهادها در قبال نقض داده های شخصی و ارائه راهکارهایی برای تقویت ضمانت اجرای حقوق کاربران در فضای سایبری است. روش پژوهش در این مقاله توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است و منابع قانونی، رویه های قضایی و مطالعات نظری در زمینه حقوق دیجیتال مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که علی رغم وجود قوانین حمایتی، خلاهای قانونی و ضعف نظارت در بسیاری از حوزه ها مانع تحقق کامل حقوق کاربران شده است و به ویژه در موارد تخلف توسط نهادهای غیررسمی یا در سطح بین المللی، پاسخگویی قضایی محدود است. نوآوری این پژوهش در ارائه چارچوب تحلیلی یکپارچه ای است که مسئولیت مدنی را در حوزه های مختلف نقض داده های شخصی دسته بندی و ارزیابی می کند و امکان شناسایی نقاط ضعف قانونی و پیشنهاد اصلاحات را فراهم می آورد. نتایج حاصل از این تحقیق می تواند مبنایی برای سیاست گذاری های حقوقی و افزایش آگاهی نهادها و کاربران درباره حفظ حریم خصوصی در فضای سایبری باشد.

کلیدواژه ها:

حریم خصوصی ، داده های شخصی ، مسئولیت مدنی ، فضای سایبری ، نقض حقوق کاربران