عاملیت ادراک شده در تجربه پریشانی روان شناختی مبتنی بر هویت روایتی در افراد پیش بزرگ سال

چکیده: مقدمه: نقش عاملیت یا خودمختاری در شکل دهی هویت همواره مورد سوال انسان بوده است؛ هدف پژوهش حاضر بررسی عاملیت ادراک شده هنگام تجربه پریشانی روان شناختی در مرحله گذار به بزرگ سالی در بافت هویت روایتی در حال تحول فرد است.روش: این پژوهش، پژوهشی کاربردی، به شیوه کیفی و با استفاده از روش روایتی بر ۸ نفر از افراد ۱۸ تا ۲۳ ساله مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه شیراز در سال های ۱۴۰۰-۱۴۰۲ انجام گرفت که به طور هدفمند بر اساس مصاحبه بالینی و پرسشنامه خود سنجی پریشانی روان شناختی کسلر (۲۰۰۲)، دارای پریشانی روان شناختی ارزیابی شدند. داده ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته داستان زندگی مک آدامز (۲۰۰۱) بررسی و با مصاحبه های تکمیلی عمق یافت و به روش تحلیل مضمون و طبق الگوی شش مرحله ای براون و کلارک (۲۰۰۶) مورد تحلیل قرار گرفت.یافته ها: یافته ها نشان داد که افراد در دوره پیش بزرگ سالی، عاملیت خود را بر اساس مضامین پایه شامل میزان کنترل بر دنیای درونی اثرگذاری بر دنیای بیرونی و چگونگی اسناد و مواجهه با آسیب های روان شناختی برآورد می کنند.نتیجه گیری: به نظر می رسد اثرگذاری بیرونی فرد بر تعاملات اجتماعی به ویژه بر واکنش مراقبان می تواند سبب اعتباربخشی به اطلاعات درونی شامل افکار و احساسات شده و از سوی دیگر اسناد آسیب های روان شناختی به عوامل قابل تغییر سبب بهبود حس عاملیت در زندگی گردد.واژگان کلیدی: هویت روایتی، داستان زندگی، عاملیت، پریشانی روان شناختی، پیش بزرگ سالی

کلیدواژه ها:

هویت روایتی ، داستان زندگی ، عاملیت ، پریشانی روان شناختی ، پیش بزرگسالی