فناوری های نوین و فیشینگ: بررسی حقوقی استفاده از هوش مصنوعی و اتوماسیون در کلاهبرداری

فناوری های نوین در دهه های اخیر تحولات گسترده ای در حوزه های اقتصادی، اجتماعی و حقوقی ایجاد کرده اند و به ویژه با ظهور هوش مصنوعی و اتوماسیون، فرصت ها و چالش های جدیدی در فضای دیجیتال پدید آورده اند. یکی از چالش های مهم مرتبط با این تحولات، کلاهبرداری های سایبری از جمله فیشینگ است که تهدیدی جدی برای امنیت اطلاعات و سرمایه کاربران به شمار می رود و موجب زیان های مالی و کاهش اعتماد عمومی می شود. پژوهش حاضر در پی پاسخ به این پرسش است که چگونه نظام حقوقی می تواند با استفاده از مبانی فقهی، حقوقی، فلسفی و اقتصادی، مسئولیت و راهکارهای پیشگیری از کلاهبرداری های مبتنی بر فناوری های نوین را تعیین کند و خلاهای قانونی موجود را پر نماید. اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می شود که رشد سریع فناوری و پیچیدگی روش های کلاهبرداری، قوانین موجود را ناکافی ساخته و ضرورت بازنگری و توسعه چارچوب های حقوقی، اخلاقی و اقتصادی را آشکار می سازد. هدف این مقاله، تحلیل جامع نقش فناوری های نوین در کلاهبرداری های سایبری و ارائه راهکارهای قانونی و مدیریتی برای کاهش ریسک و جبران خسارات است. روش پژوهش در این مقاله توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است و از منابع حقوقی، فقهی، اقتصادی و پژوهش های علمی داخلی و خارجی بهره گرفته شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که ترکیب نظریه های مسئولیت بر اساس تقصیر، مسئولیت بدون تقصیر و مسئولیت کارفرما، همراه با تدوین مقررات پیشگیرانه و استانداردهای امنیتی، می تواند چارچوب موثری برای مقابله با جرایم سایبری فراهم آورد. همچنین یافته ها بیانگر آن است که تحلیل اقتصادی این جرایم و سرمایه گذاری در آموزش کاربران و تقویت سامانه های امنیتی، اثرات منفی مالی و اجتماعی ناشی از فیشینگ و سوءاستفاده از هوش مصنوعی را کاهش می دهد. نوآوری این مقاله در تلفیق دیدگاه های فلسفی، فقهی، حقوقی و اقتصادی برای ارائه یک چارچوب جامع جهت مدیریت ریسک های دیجیتال و مسئولیت قانونی است.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین ، فیشینگ ، هوش مصنوعی ، اتوماسیون ، مسئولیت حقوقی