تغییرات زمانی تنوع گونه ای شته های مزارع گندم شهر سامان، استان چهارمحال و بختیاری، ایران

این پژوهش به بررسی تغییرات زمانی تنوع گونه ای جامعه شته ها در مزرعه گندم شهر سامان، استان چهارمحال و بختیاری طی سال زراعی ۱۳۹۶ پرداخته است. نمونه برداری از یک مزرعه ۳ هکتاری گندم در شهر سامان، در هر ماه دو مرتبه و در هر مرتبه، ۱۰۰ بوته گندم به طور تصادفی از مزرعه صورت گرفت. شاخص های تنوع گونه ای آلفا شامل شاخص های تنوع گونه ای شانون-وینر، سیمپسون، مک اینتاش و شاخص های یکنواختی پیلو، سیمپسون و مک اینتاش در هر دوره نمونه برداری محاسبه گردیدند. رتبه بندی تنوع گونه ای شته ها در طول فصل زراعی با استفاده از شاخص رنی، انجام شد. تخمین حداکثر غنای گونه ای با استفاده از شاخص های ناپارامتریک انجام شد. تجزیه و تحلیل ها و محاسبات با استفاده از نرم افزار SDR۴ انجام شد. در مجموع ۸۲۵۸ فرد از شته ها در کل دوره نمونه برداری جمع آوری شد که متعلق به هشت گونه به شرح زیر بودند: Diuraphis noxia (Mordvilko, ۱۹۱۳) ،Forda hirsuta (Mordvilko,۱۹۲۸) ، Rhopalosiphum padi (Linnaeus, ۱۷۵۸)، Rhopalosiphum sp.،Metopolophium dirhodum (Walker, ۱۸۴۹) ، (Del Guercio, ۱۹۰۵)Sipha elegans، Sipha sp. و (Fabricius, ۱۷۷۵)Sitobion avenae. گونه های شته روسی گندم D. noxia و شته رز-غلات M. dirhodum با بیش ترین فراوانی به ترتیب با ۰۵/۵۳ و ۴۷/۴۳ جمعیت به عنوان گونه های فرا غالب طبقه بندی شدند. تخمین حداکثر غنای گونه ای با استفاده از روش های ناپارامتریک نشان داد که حداکثر دوازده گونه شته در مزارع گندم شهر سامان در این مطالعه وجود داشته است. غنا و ترکیب ساختار گونه ای شته های منطقه سامان در طول زمان و با سایر مناطق مطالعه شده کشور مورد بحث قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

شته