تحلیل قرآنی از بحران معنای زندگی در انسان مدرن با رویکرد میان رشته ای الهیات و روان شناسی وجودی

بحران معنای زندگی، از جدی ترین مسائل انسان مدرن است که خود را در قالب احساس بی هدفی، پوچی، اضطراب و از خودبیگانگی نشان می دهد. این پدیده بویژه در بستر تحولات فکری، فرهنگی و فلسفی عصر مدرن، از جمله سیطره عقلانیت ابزاری، سکولاریسم و فردگرایی افراطی، تشدید شده است. پژوهش حاضر با روش کیفی و با رویکرد توصیفی تحلیلی در چارچوب مطالعات میان رشته ای میان الهیات قرآنی و روان شناسی وجودی، تلاش دارد با بهره گیری از آموزه های قرآن کریم، به تحلیل عمیق تر و الهیاتی این بحران بپردازد. از منظر قرآن، هدف زندگی انسانی در مسیر عبودیت، قرب الهی و تحقق کمال انسانی ترسیم شده است و مفاهیمی همچون «یاد خدا»، «هدفمندی خلقت»، «لقاءالله» و «خلافت انسان» بنیان های معنابخش زندگی را شکل می دهند. روان شناسی وجودی نیز با تاکید بر آزادی، مسئولیت، اضطراب وجودی و مواجهه با مرگ، به تحلیل روانی بحران معنا می پردازد. یافته های این مقاله نشان می دهد که نگاه قرآنی با ارائه غایتی فراتر از هستی مادی، می تواند نقشی اساسی در معناجویی و درمان معنوی بحران انسان مدرن ایفا کند و حتی خلاهای معنایی روان شناسی وجودی را تکمیل نماید.

کلیدواژه ها:

بحران معنای زندگی ، انسان مدرن ، قرآن کریم ، الهیات قرآنی ، روان شناسی وجودی