پیشگیری اجتماعی رشدمدار در هیئات و اثر کرد آن در کاهش آسیب پذیری نوجوانان

شیوع روزافزون اثر پذیری منفی نوجوانان از بسترهای ارتباطی مجازی و گسترش انواع آسیبها و انحرافات نوپدید در این نسل، جهانی ذهن و اندیشه اندیشمندان علوم اجتماعی سیاستمداران، تصمیم سازان و تصمیم گیران سرتاسر جهان را به خود درگیر کرده که تحلیلهای متفاوتی از آن ارائه شده است. در کشور ایران اسلامی نیز پدیده های نوظهوری به تبع گستره اثر گذاری فضای مجازی پدید آمده که غالبا جایگشت آن، در حوزه «انحرافات و آسیبهای اجتماعی است؛ از این رو پیشگیری از آن مهمترین راهبرد متصور مقابله ای با شیوع آنهاست. با توجه به اینکه پیشگیری اجتماعی رشدمدارانه» از آسیبهای اجتماعی، علل و عوامل آن، اعم از علل و عوامل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را مورد بررسی قرار داده و هدف از آن، جلوگیری از بروز اندیشه و تفکر انحرافی در ذهن افراد است توجه ویژه به نهادها و گروههای اجتماعی همچون خانواده، مدرسه گروه همسالان میتواند نقش قابل توجهی در کاهش این آسیبها و انحرافات در این نسل نوجوان داشته باشد. مبتنی بر آموزه های عینی و تجربی حاصله از بین این نهاد و گروههای اجتماعی، «هیاتهای مذهبی» در صورت «تبیین صحیح» و «التزام به برخی اصول» میتوانند با آزادسازی ظرفیتها و عملیاتی نمودن کارکردهای خود نقش منحصر به فردی در اثر گذاری ملموس بر نوجوانان به نسبت سایر نهادها ایفا کند که متاسفانه همواره مورد غفلت تصمیم سازان و تصمیم گیران بوده است. این مقاله در نظر دارد ضمن تبیین کیفیت ایفای نقش هیاتهای مذهبی در زمینه پیشگیری اجتماعی رشدمدار به اثر کرد آن در کاهش آسیب پذیری نوجوانان نیز بپردازد.

کلیدواژه ها:

هیات های مذهبی ، پیشگیری ، اجتماعی رشدمدار ، نهاد اجتماعی ، نوجوانان