مردم نگاری چگونگی برگزاری آیینهای عزاداری ماه محرم و پیاده روی اربعین در دومین سال تداوم همه گیری بیماری کرونا سال ۱۴۰۰ ش

آیینهای عزاداری محرم در محوریت شهادت پیشوای سوم شیعیان با محتوای گزاره های عمیق مذهبی و اخلاقی در کنار آرمانهای مشترک انسانی و عدم قالب برگزاری از پیش تعیین شده، ظرفیت ویژه ای جهت تداوم برگزاری در طول زمان داشته است. این ظرفیت به گونه ای عمل کرده که رویدادهای زمانه نه تنها مانعی در برگزاری این آیینها نبوده اند بلکه خود عاملی در جهت خلاقیت در چگونگی برپایی آنها شده اند. همه گیری ویروس کرونا یکی از رویدادهای پیش آمده، از اواخر سال ۱۳۹۸ش، میباشد همین ،امر دلالتی ویژه جهت اتخاذ شیوههای متفاوت تغییر، تحدید وتعلیق)، در چگونگی برگزاری مجالس عزاداری در سال ۱۳۹۹ش، بود. با تداوم کرونا و آغاز آیین های عزاداری سال ۱۴۰۰ش، جامعه، کوله باری از تجربه زیسته یک ساله در چگونگی مواجه با این بیماری را با خود به همراه داشت. با این ،وجود عوامل مختلف همچون عدم برگزاری کامل مراسمات عزاداری و دلتنگی آیین پیاده روی اربعین و دوری از زیارت عتبات عالیات در سال گذشته (۱۳۹۹ش)، انتشار اخبار و تصاویر از تجمعات فشرده انسانی در سفرهای تفریحی داخلی و خارجی و عدم مقابله جدی با آن، بازگشایی مراکز تجاری و خرید در سطح شهر و حضور انبوه افراد در آنها زمینه ساز مباحث جدیدی شد. مباحثی که پیرامون چگونگی حضور ایرانیان در آیین پیاده روی اربعین کشور عراق به اوج خود رسید. در نهایت این آیین با مشارکت بسیار کمتری از عزاداران ایرانی نسبت به سالهای گذشته برگزار شد. این پژوهش تلاش دارد با روش مردم نگارانه نگاهی گذرا بر چگونگی برگزاری آیین های عزاداری محرم و صفر در شرایط تداوم بیماری کرونا در سال دوم (۱۴۰۰ش) از آغاز انتشار بپردازد.

کلیدواژه ها:

مردم ، نگاری آیین عزاداری ماه محرم ویروس کرونا ، سال ۱۴۰۰ شمسی