ضرورت انتقال مدیریت منابع آب به تشکلها در راستای سازگاری با کم آبی

محدودیت منابع آب و اهمیت بهره وری در کشاورزی، مدیریت و رویکردهای نوین در راستای مشارکت بهره برداران در طرح های عمرانی و ساماندهی فعالیت های آنان در قالب تشکل های آب بران منابع آب را می طلبد. از آنجایی که عامل اصلی ناکارایی شبکه های آبیاری کشور را باید در ناهماهنگی در بخش مدیریتی و عدم توجه به مسایل فرهنگی و اجتماعی کشاورزان جستجو کرد لذا اجرای این طرح ها در صورتی که با مشارکت کشاورزان صورت پذیرد نه تنها منجر به کاهش هزینه ها توسط کشاورز خواهد شد بلکه بار مالی دولت را نیز کاهش داده و به تدریج می توان با واگذاری مدیریت نگهداری و بهره برداری به کشاورزان در قالب تعاونی های آب بران گام بزرگی جهت خصوصی سازی برداشت. انتقال مدیریت آبیاری بعنوان یک عامل پویا و موثر در جهت سیاست گذاری و برنامه ریزی در طرح های توسعه منابع آب دارای اهمیت ویژه ای است. مدیریت آبیاری در حقیقت تصمیم گیری در خصوص نحوه مصرف منابع آب بمنظور افزایش بهره وری این منابع می باشد. عدم توجه و مدیریت صحیح به بخش خصوصی ذینفع در شبکه های آبیاری و زهکشی طرح های مذکور را با شکست مواجه خواهند ساخت. بطور کلی انتقال مدیریت تلاش برای سامان دهی تشکل های آبیاری، آموزش مدیران آینده، بهسازی ساختار های مورد نیاز و قانونمند سازی قراردادها و توافق های حاصله بین آب بران و دولت را در بر می گیرد. بنابراین با توانمندسازی اعضای تشکل ها از طریق افزایش اعتماد به نفس، مشارکت و همکاری و آموزش و مهارت مدیریت به آن ها، زمینه پایداری و موفقیت تشکل ها را فراهم نمود.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، مشارکت ، تشکل های آب بران ، بهره برداران