واقعیت افزوده سریع بدون SLAM

الگوریتم های واقعیت افزوده برای پیدا کردن محل نقاط شی مجازی در هر قاب، از روش ردیابی و مکان یابی دوربین استفاده می کنند. در این روش ها ابتدا پارامترهای داخلی و خارجی دوربین تعیین می شوند و سپس با استفاده از آن ها محل شی مجازی در هر قاب مشخص می شود. این روش ها باید پارامترهای داخلی دوربین را از قبل داشته باشند یا اینکه پارامترهای داخلی دوربین در کل ویدیو ثابت بماند. در روش ارائه شده نیازی به تخمین پارامترهای دوربین نیست و محل شی مجازی به صورت مستقیم تعیین می گردد. برای این کار الگوریتم پیشنهادی در ابتدا ماتریس بنیادی بین قاب های کلیدی و قاب جاری را محاسبه می کند و سپس محل نقاط مجازی در هر قاب را با استفاده از تقاطع خطوط اپیپولار بدست می آورد. محاسبه ماتریس بنیادی به دلیل وجود نقاط پرت دارای خطا است. استفاده از روش هایی مانند رنسک برای حذف نقاط پرت باعث زمان بر بودن الگوریتم می شود. در این مقاله که تاکید بر افزایش سرعت الگوریتم پیشنهادی دارد، با استفاده از داده های قاب قبلی نقاط پرت را حذف می کنیم و یک روش سریع برای پیدا کردن ماتریس بنیادی در هر قاب ارائه می دهیم. روش ارائه شده برای محاسبه ماتریس بنیادی، تا ۵ برابر الگوریتم قبلی ما را سریعتر کرد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، ماتریس بنیادی ، شی مجازی ، بینایی ماشین سه بعدی