بررسی نقش آموزش مهارت های زندگی در توانمندسازی دانش آموزان برای مواجهه با چالش های اجتماعی

آموزش مهارت های زندگی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی تربیت، نقشی اساسی در ارتقای توانمندی های فردی و اجتماعی دانش آموزان دارد. در شرایطی که نوجوانان با مسائل پیچیده ای همچون فشار همسالان، تغییرات هویتی، چالش های روانی-اجتماعی و تحولات سریع جامعه مواجه هستند، برخورداری از مهارت هایی مانند خودآگاهی، همدلی، حل تعارض، تصمیم گیری و مدیریت استرس اهمیت دوچندان پیدا می کند. هدف این مقاله بررسی جایگاه آموزش مهارت های زندگی در نظام آموزشی و تبیین نقش آن در توانمندسازی دانش آموزان برای مواجهه موثر با چالش های اجتماعی است. یافته ها نشان می دهد که گنجاندن این مهارت ها در برنامه های درسی می تواند به افزایش تاب آوری، بهبود روابط اجتماعی، کاهش آسیب های رفتاری و ارتقای سلامت روان دانش آموزان منجر شود. از سوی دیگر، مرور مطالعات بین المللی بیانگر آن است که آموزش مهارت های زندگی در نظام های آموزشی موفق، نه تنها کیفیت یادگیری را ارتقا می دهد، بلکه به آماده سازی نسل آینده برای مشارکت فعال در جامعه و ایفای نقش مسئولانه کمک می کند. در این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، ابتدا مبانی نظری و چارچوب مفهومی مهارت های زندگی تشریح می شود، سپس وضعیت موجود در مدارس ایران و چالش های پیش رو مورد بررسی قرار می گیرد. در نهایت، راهکارهای عملی برای ادغام موثر این آموزش ها در برنامه های درسی و سیاست های آموزشی ارائه خواهد شد تا بستری پایدار برای رشد همه جانبه دانش آموزان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

نظام آموزشی ، تاب آوری ، مهارت های ارتباطی ، تصمیم گیری ، حل مسئله