تاثیر روش های یادگیری مبتنی بر بازی و فعالیت های خلاقانه بر افزایش انگیزه دانش آموزان در مدارس ابتدایی

یادگیری در مدارس ابتدایی زمانی اثربخش خواهد بود که نه تنها به انتقال دانش، بلکه به ایجاد انگیزه و علاقه مندی نیز توجه شود. پژوهش حاضر با تمرکز بر نقش روش های یادگیری مبتنی بر بازی و فعالیت های خلاقانه، به بررسی ظرفیت این رویکردها در ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان می پردازد. چارچوب نظری مطالعه بر دیدگاه های روان شناسی تربیتی و رویکردهای سازه انگارانه استوار است که بازی و خلاقیت را عامل مهمی در افزایش مشارکت فعال، کاهش اضطراب و تقویت نگرش مثبت به یادگیری معرفی می کنند. در این راستا، پیشینه ی پژوهش ها نشان داده است که بازی های آموزشی می توانند فرایند یادگیری را از حالتی ایستا و یک سویه به تجربه ای پویا، لذت بخش و معنادار تبدیل کنند و فعالیت های خلاقانه نیز امکان بروز استعدادها، تقویت اعتمادبه نفس و پرورش همکاری های گروهی را فراهم آورند.روش پژوهش در قالب مطالعه ای توصیفی–پیمایشی با رویکرد کاربردی طراحی شده است و داده ها از طریق منابع کتابخانه ای و ابزارهای میدانی مانند پرسشنامه گردآوری می شوند. جامعه ی آماری شامل دانش آموزان ابتدایی است و نمونه ای کمتر از ۹۰ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب خواهد شد. داده ها با استفاده از شاخص های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل می گردند تا تصویری روشن از رابطه میان بازی، خلاقیت و انگیزش تحصیلی به دست آید.نتایج مورد انتظار بیانگر آن است که بهره گیری هدفمند از این رویکردها می تواند نگرش مثبت نسبت به یادگیری را تقویت کرده، اضطراب تحصیلی را کاهش دهد و مشارکت داوطلبانه ی دانش آموزان را ارتقا بخشد. این یافته ها نه تنها در بهبود کیفیت آموزش در کلاس درس نقش دارند، بلکه پیامدهای بلندمدت اجتماعی همچون پرورش نسلی خلاق، باانگیزه و توانمند را نیز به همراه خواهند داشت.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، فعالیت های خلاقانه ، انگیزش تحصیلی ، اضطراب تحصیلی ، خودکارآمدی ، مشارکت داوطلبانه ، نگرش مثبت