به کارگیری مهندسی ارزش در انواع روش های قراردادی و بررسی آن ها در پروژه های شهرداری ها

اجرای پروژه های بزرگ زیربنایی، مهم ترین ابزارهای دولت برای رسیدن به رشد و توسعه پایدار به حساب می آید. ویژگی اصلی پروژه های عمرانی شامل ، نیازهای مالی بالا، سطح علمی و تکنولوژی بالا، نیاز به دانش فنی گسترده و زمان بری آن هاست که باعث تاثیرگذاری قابل توجه بر وضعیت اقتصادی، تکنولوژی و حتی سیاسی و اجتماعی کشورها می گردد. لذا با توجه به این ویژگی ها، انتخاب روش مناسب برای فراهم سازی و اجرای این دسته از پروژه ها بسیار حائز اهمیت بوده و اشتباه در این زمینه هزینه ها و زیان های گاه غیرقابل جبرانی را به بار خواهد آورد. از این رو اتخاذ سیاست مناسب در فرآیند تصمیم گیری در خصوص روش قراردادی در پروژه های زیربنایی حیاتی بوده و توسعه سیستم ها و ابزارهای پشتیبانی برای تصمیم گیری می تواند به کارفرمایان کمک شایانی نماید. در این پژوهش بر روی پروژه های عمرانی متمرکز شده ایم و بر اساس شناسایی و مقایسه روش های مختلف قراردادی در این حوزه، برای تعیین اهمیت عوامل موثر در فرایند تصمیم گیری و نهایتا استفاده از فرایند تحلیل سلسه مراتبی، با استفاده از نرم افزار برای تصمیم گیری در مورد روش مناسب، قراردادی ارائه شده است. تا بتوان با منظور نمودن کلیه عوامل موثر در انتخاب روش قراردادی بهینه، توسط کارفرمایان مورداستفاده قرار گیرد. لازم به ذکر است با توجه به اینکه تعریف پروژه توسط کارفرما انجام می گیرد رویکرد این پژوهش ،دیدگاه کارفرمائی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مهندسی ارزش ، روش های قراردادی ، پروژه ، شهرداری.