نقش فناوری های آموزشی در حمایت از دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

هدف این پژوهش بررسی نقش فناوری های آموزشی در حمایت از دانش آموزان دارای اختلال یادگیری است. در این راستا، تلاش شده است تا تاثیر ابزارهای دیجیتال، نرم افزارهای تعاملی، و محیط های یادگیری هوشمند بر بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزه، و ارتقاء مهارت های شناختی این گروه از دانش آموزان مورد ارزیابی قرار گیرد. پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی انجام شده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، بررسی منابع علمی معتبر، و تحلیل محتوای پژوهش های پیشین گردآوری شده اند. مدل تحلیل مطالب بر پایه رویکرد ترکیبی بوده است؛ به طوری که هم از تحلیل کیفی برای بررسی تجربیات و دیدگاه های معلمان و متخصصان آموزش ویژه استفاده شده و هم از تحلیل کمی برای بررسی نتایج حاصل از استفاده فناوری در محیط های آموزشی بهره گرفته شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری های آموزشی می توانند نقش موثری در شخصی سازی آموزش، کاهش اضطراب یادگیری، و تسهیل درک مفاهیم برای دانش آموزان دارای اختلال یادگیری ایفا کنند. همچنین، استفاده هدفمند از این فناوری ها موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری و بهبود تعاملات اجتماعی آنان شده است. در نهایت، پژوهش بر ضرورت آموزش معلمان در زمینه بهره برداری از فناوری های نوین و طراحی برنامه های آموزشی متناسب با نیازهای خاص این دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی ، دانش آموزان ، اختلال یادگیری