بررسی تاثیر تعهد به خود بر مهارت شغل با تاکید بر نقش سازگاری شغلی و استقلال شغلی مورد مطالعه آستان قدس رضوی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعهد به خود بر مهارت شغل کارکنان آستان قدس رضوی با تاکید بر نقش میانجی سازگاری شغلی و نقش تعدیل گر استقلال شغلی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی و پیمایشی و از نوع همبستگی بوده و به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد در پژوهش علاریفی و همکاران (۲۰۲۴) استفاده شد. برای بررسی روایی ابزار از روایی محتوا با بهره گیری از نظر آگان و اساتید و روایی همگرا استفاده شد. برای سنجش پایایی نیز از روش آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی استفاده شد و مورد تایید قرار گرفت. جامعه آماری شامل کارشناسان آستان قدس رضوی مشهد بوده و نمونه گیری به تعداد ۳۲۵ به صورت تصادفی طبقه ای و از طریق مراجعه به فرمول کوکران انجام شد. جهت تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد تعهد به خود تاثیر مثبت و معناداری بر مهارت شغل دارد. تعهد به خود موجب افزایش سازگاری شغلی شده و این سازگاری نیز به نوبه خود بر ارتقاء مهارت شغل موثر است. نتایج تحلیل مسیر نیز تایید کرد که سازگاری شغلی در رابطه بین تعهد به خود و مهارت شغل نقش میانجی ایفا می کند. افزون بر این، بررسی نقش تعدیل گر استقلال شغلی نشان داد که استقلال شغلی رابطه بین تعهد به خود و سازگاری شغلی را تقویت می کند. نتایج به دست آمده می تواند مبنای طراحی مداخلات منابع انسانی برای توسعه مهارت شغل و توانمندسازی کارکنان در نهادهای مذهبی و فرهنگی نظیر آستان قدس رضوی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تعهد به خود ، مهارت شغل ، سازگاری شغلی ، استقلال شغلی