نقش انرژیهای تجدیدپذیر در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ایران:تحلیل تطبیقی با ایالات متحده آمریکا و چین

این مطالعه نقش انرژیهای تجدیدپذیر در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در ایران را با تحلیل تطبیقی با ایالات متحده و چین بررسی می کند. با استفاده از چارچوب تحلیلی، توصیفی داده های مربوط به تولید کل انرژی تجدیدپذیر، انتشار دی اکسید کربن، شاخص های اقتصادی و رشد جمعیت از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ تحلیل شد. یافته ها نشان می دهد که ایران، با وجود پتانسیل بالای انرژی تجدیدپذیر، شاهد افزایش ۱۲۴ در انتشار دی اکسید کربن از ۳۰۴۸۹ میلیون تن (Mt) در سال ۲۰۰۰ به ۶۸۳.۶۴ میلیون تن (M) در سال ۲۰۲۳ بوده است در حالی که تولید کل انرژی تجدیدپذیر از ۰.۰۳۶۵ واحد به ۲.۱۲ واحد (تراوات ساعت(TWh)) با رشد ۵۶۹۵% افزایش یافته است. در مقابل چین با افزایش ۲۳۷% در انتشار گازها (از ۳۳۲۷.۹۸ به ۱۱۲۱۸.۳۷ میلیون تن (M)) تولید انرژی تجدیدپذیر را ۵۲۹۳۸ از ۳.۱۵ به ۱۶۶۸.۱۵ واحد) گسترش داده است. ایالات متحده با کاهش ۱۹.۲ در انتشار گازها از ۵۷۴۰.۹۱ به ۴۶۳۹.۷۱ میلیون تن (Mt) و افزایش ۹۱۴% در تولید انرژی تجدیدپذیر از ۷۲.۷۵ به ۳۵۷۳۷ واحد)، عملکرد موفقی داشته است. تحلیل نشان می دهد که پیشرفت ایران به دلیل تحریم های اقتصادی، وابستگی شدید به سوخت های فسیلی و زیرساخت های ناکافی محدود شده است. برای حرکت به سوی آینده ای پایدار ایران باید یارانه های انرژی را اصلاح کند، سرمایه گذاری در فناوری های تجدیدپذیر را جذب نماید و زیرساخت های انرژی را بهبود بخشد. این اقدامات برای کاهش تغییرات اقلیمی و دستیابی به پایداری ضروری است.

کلیدواژه ها:

انرژی تجدیدپذیر ، انتشار گازهای گلخانه ای ، ایران ، ایالات متحده ، چین ، پایداری