تحلیل آثار عکاسی ناصرالدین شاه بر اساس نظریه ترامتنیت ژرار ژنت

ناصرالدین شاه، چهارمین پادشاه سلسله قاجار که به مدت پنج دهه بر ایران حکومت کرد به واسطه ی علاقه مندی عمیق به هنر و حمایت از فعالیتهای هنری شناخته میشود. شمار زیادی از عکسهای برجای مانده از دوره قاجار توسط شخص ناصرالدین شاه گرفته شده اند و به خوبی بازتاب دهنده ی علاقه ی وافر او به شعر خوشنویسی و به ویژه نقاشی هستند میتوان گفت که توجه پیوسته ی او به عکاسی، ریشه در کمبود توانایی یا صرف وقت و حوصله ی کافی برای پرداختن به طراحی و نقاشی داشته است سفرهای او به اروپا و همچنین حضور عکاسان اروپایی در دربارش، تاثیر قابل توجهی بر ترکیب بندی، چیدمان و زیبایی شناسی آثار عکاسی او گذاشته اند. این مقاله با بهره گیری از نظریه ترامتنیت ژرار ژنت، به معرفی و تحلیل چندوجهی عکسهای گرفته شده توسط ناصرالدین شاه می پردازد. در پاسخ به این پرسش کلیدی که کدامیک از روابط ترامتنیتی ژنت را میتوان در آثار عکاسی ناصرالدین شاه شناسایی کرد، می توان گفت که ظرفیت بالای بیانی این آثار آنها را به ویژه برای بررسی در چارچوب مفاهیم بینامتنیت و بیش متنیت ژنت مناسب ساخته است. در همین راستا، این پژوهش به روش نظری تحلیلی و با رویکرد توصیفی انجام شده است.

کلیدواژه ها:

عکاسی ناصرالدین شاه ، ترامتنیت ، ژرار ژنت