استخراج و جداسازی پلی ساکارید دانه تمبرهندی برای اهداف دارورسانی

در سالهای اخیر پلی ساکاریدهای طبیعی به عنوان حاملهای زیست سازگار در انواع روشهای دارورسانی مورد توجه قرار گرفته اند. در این مطالعه به روش استخراج و جداسازی پلی ساکاریدهای موجود در دانه تمبرهندی (Tamarindus indica) پرداخته شده است تا کاربرد آن در روشهای دارورسانی بررسی شود. هدف اصلی این پژوهش، دستیابی به روشی موثر برای استخراج پلی ساکارید با خلوص بالا و بررسی ویژگیهای فیزیکوشیمیایی آن به منظور ارزیابی قابلیت استفاده در فرمولاسیونهای دارویی، صنایع غذایی و کشاورزی است. استخراج با استفاده از روشهای آبی-الکلی و رسوب دهی با اتانول انجام شده است و بعد از مرحله استخراج، پلی ساکارید جداسازی شده با تکنیکهای FTIR و DLS مورد آنالیز قرار گرفته است. یافتهها نشان داده اند که پلی ساکارید استخراج شده دارای ویژگیهایی نظیر زیست سازگاری، توانایی تورم مناسب و پایداری حرارتی مطلوب است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که پلی ساکارید دانه تمبرهندی میتواند به عنوان یک پلیمر طبیعی موثر در سامانههای دارورسانی به ویژه در روش بینی مغزی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین، این ماده میتواند تا حدی جایگزینی مناسب برای حاملهای مصنوعی در صنعت داروسازی و پلیمرهای مصنوعی در صنایع غذایی و کشاورزی باشد.

کلیدواژه ها:

استخراج پلی ساکارید ، دانه تمبر هندی ، دارورسانی به مغز ، حامل ، TSP (Tamarind seed polysaccharide)