تحلیل رابطه ی سبک های مدیریت کلاس معلمان با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه ی میان سبک های مدیریت کلاس معلمان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص است. اختلال یادگیری خاص به عنوان یکی از مهم ترین چالش های آموزشی، نیازمند رویکردهای مدیریتی موثر در کلاس درس است تا زمینه ی یادگیری بهینه برای این دانش آموزان فراهم شود. پژوهش حاضر با روش کتابخانه ای و رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده و با بررسی منابع علمی معتبر، به تحلیل تاثیر سبک های مختلف مدیریت کلاس از جمله سبک اقتدارگرا، دموکراتیک، آزادمنش و تعاملی بر عملکرد تحصیلی این گروه از دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که سبک های تعاملی و دموکراتیک بیشترین تاثیر مثبت را بر انگیزش، مشارکت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص دارند. در مقابل، سبک های اقتدارگرا و آزادمنش با چالش هایی همراه اند که می توانند مانع یادگیری موثر شوند. همچنین، عواملی نظیر آگاهی معلمان از ویژگی های اختلال یادگیری، تجربه ی حرفه ای، و حمایت مدرسه نقش واسطه ای مهمی در اثربخشی سبک مدیریت کلاس ایفا می کنند. در پایان، پیشنهاداتی برای بهبود مدیریت کلاس در محیط های تلفیقی و ارتقاء کیفیت آموزش برای دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، اختلال یادگیری خاص ، سبک های آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، آموزش فراگیر