بررسی نگرش معلمان تاثیرگذار نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند آموزش

پژوهش حاضر با هدف بررسی نگرش معلمان تاثیرگذار نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند آموزش انجام گرفته است. با گسترش فناوری های نوین و ورود هوش مصنوعی به عرصه های مختلف آموزشی، درک دیدگاه و نگرش معلمان به عنوان عناصر کلیدی در کیفیت یاددهی یادگیری اهمیت ویژه ای دارد. در این پژوهش، تلاش شده است تا نگرش معلمان از جنبه های مختلف از جمله کارآمدی آموزشی، سهولت استفاده، فرصت های یادگیری شخصی سازی شده، ارتقای کیفیت تدریس، و همچنین نگرانی هایی چون تهدید جایگاه معلم، کاهش تعامل انسانی، و مسائل اخلاقی و حریم خصوصی بررسی گردد. نتایج نشان می دهد که بسیاری از معلمان تاثیرگذار نگرشی دوگانه نسبت به هوش مصنوعی دارند؛ از یک سو آن را ابزاری توانمند در بهبود فرآیند آموزش، تسهیل ارزشیابی، و ایجاد روش های نوین یادگیری می دانند و از سوی دیگر نگران کاهش نقش فعال خود در کلاس درس و جایگزینی روابط انسانی با تعاملات ماشینی هستند. همچنین، عواملی چون میزان آشنایی با فناوری، تجربه کاری، و دسترسی به منابع آموزشی دیجیتال بر نگرش معلمان تاثیرگذار است. یافته ها حاکی از آن است که توانمندسازی معلمان در زمینه کاربرد هوش مصنوعی، همراه با طراحی چارچوب های اخلاقی و حمایتی، می تواند به پذیرش بیشتر و استفاده اثربخش از این فناوری در آموزش منجر شود.