سازه های سلامت معنوی و روحی و بهزیستی و بالندگی

چکیده سابقه و هدف: انسان موجودی زیستی، روان شناختی و معنوی است که هم نیازهای زیستی دارد، هم نیازهای روانی و معنوی/ روحانی. برآورده شدن نیازهای زیستی موجب استمرار کمی زندگی یعنی طول عمر؛ و برآورده شدن نیازهای روانی و معنوی موجب ارتقای کیفی زندگی و بهروزی می شود. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین سلامت معنوی و روحی و بهزیستی روانی و تاثیر و تاثر آنها بر و از هم انجام شده است. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی - همبستگی است و داده های آن به روش میدانی از طریق پرسش نامه جمع آوری شده است. جامعه آماری پژوهش افراد ساکن شهر تهران و کرج بودند که به روش دردسترس ۲۹۰ نفر به عنوان نمونه به پرسش نامه های سلامت معنوی و روحی و بهزیستی پاسخ دادند و نتایج تجزیه تحلیل شد. در این پژوهش همه موارد اخلاقی رعایت شده است و مولفان مقاله تضاد منافعی گزارش نکرده اند. یافته ها: نتایج نشان داد بین سلامت معنوی و روحی و تمام مولفه های آن (توکل، توبه، ذکر، تدبر، دعا، تقوا، صبر، عبادت، شکر و خودسازی) با بهزیستی رابطه مثبت معنادار وجود داشت و از میان تمام مولفه های سلامت معنوی و روحی، صبر و تدبر بیشترین نقش پیش بینی کننده را برای بهزیستی داشت. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها، هر چه فرد به جنبه های معنوی زندگی خود و کیفیت ارتباطش با خداوند توجه بیشتری داشته باشد، از بهزیستی روانی و بالندگی بیشتری بهره خواهد برد. البته با توجه به یافته های این پژوهش، مولفه های صبر و تدبر بیشترین نقش پیش بینی کنندگی را برای بهزیستی داشتند که بر این اساس می توان به این نتیجه رسید که متمرکز شدن بر این دو سازه معنوی و پرورش باور به حضور خداوند و حکمت او می تواند تاثیر مثبت و معناداری در تجربه سطح بالاتری از بهزیستی داشته باشد. کلمات کلیدی: بالندگی بهزیستی سلامت معنوی