تبیین دلالت آیه «و ما یعمر من معمر...» بر امکان طول عمرانسان با تاکید بر ابعاد کلامی حیات امام مهدی(عج)

این پژوهش با هدف تبیین دلالت آیه «و ما یعمر من معمر و لا ینقص من عمره الا فی کتاب ان ذلک علی الله یسیر»(فاطر، ۱۱)بر قابلیت زیست طولانی انسان و نقش محوری این دلالت در ابعاد کلامی حیات امام مهدی(عج)صورت پذیرفته است.مسئله طول عمر، به ویژه در مورد امام مهدی(عج)، همواره محل بحث بوده و ضرورت تبیین منطقی و قرآنی آن را نمایان ساخته است.این تحقیق با رویکرد تحلیلی-تطبیقی و با مداقه در مکاتب تفسیری شیعه و اهل سنت، به بررسی مبانی قرآنی، روایی و عقلی امکان طول عمر پرداخته و به شبهات معاصر پاسخ می دهد.یافته ها نشان می دهد که آیه ۱۱ فاطر، با تاکید بر قدرت و علم مطلق الهی و سهولت اعطای عمر طولانی برای خداوند، پشتوانه ای قرآنی برای این باور اعتقادی فراهم می کند.شواهد قرآنی، نظیر عمر طولانی حضرت نوح(ع)(۹۵۰ سال دوره تبلیغ)، و دلایل روایی، از جمله پذیرش حیات چهار پیامبر الهی(خضر، الیاس، ادریس، عیسی)توسط علمای اهل سنت، مبنای «قاعده الزام» را در اثبات امکان طول عمر حضرت مهدی(عج)تقویت می کند.روایات نیز فلسفه طول عمر حضرت خضر(ع)را اتمام حجت برای منکران حیات طولانی امام زمان(عج)تبیین می کنند.از منظر کلامی، طول عمر، حتی هزاران سال، محال عقلی نیست و آیه مذکور با ارتباط با مفهوم «بداء» و تاکید بر احاطه علمی و قدرت لایزال الهی، به شبهات علمی و فلسفی پاسخ می دهد.در نهایت، این آیه نه تنها بنیانی قرآنی برای این اعتقاد است، بلکه مبانی کلامی و عقلی آن را نیز تحکیم می بخشد.

کلیدواژه ها:

آیه ۱۱ سوره فاطر ، طول عمر ، امام مهدی(عج) ، مفسران ، قاعده الزام ، امکان عقلی