مصرف گرایی و پرهیز از اسراف در سبک زندگی اسلامی

این پژوهش به بررسی مصرف گرایی و پرهیز از اسراف در سبک زندگی اسلامی پرداخته و با تحلیل آموزه های دینی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی، ابعاد مختلف این موضوع را مورد مطالعه قرار داده است. یافته ها نشان می دهد که گرایش به مصرف گرایی، علاوه بر آثار فردی همچون اضطراب، نارضایتی و کاهش رضایت از زندگی، در سطح خانوادگی نیز موجب فشار اقتصادی، تعارضات خانوادگی و تضعیف روابط عاطفی می شود. در سطح اجتماعی، مصرف گرایی عامل تشدید شکاف طبقاتی، کاهش سرمایه اجتماعی و تغییر هنجارهای فرهنگی است. همچنین آثار اقتصادی، فرهنگی و زیست محیطی مصرف گرایی به وضوح نمایان است و پرهیز از اسراف با محوریت آموزه های اسلامی می تواند الگویی برای مدیریت منابع، توسعه پایدار و احیای ارزش های اخلاقی و فرهنگی ارائه دهد. این پژوهش با تاکید بر نقش نظام آموزشی و رسانه ها، نشان می دهد که تربیت نسل جدید در راستای سبک زندگی اسلامی و آموزش مهارت های مدیریت مصرف، می تواند مانع نفوذ فرهنگ مصرفی غیر اسلامی شود و عدالت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست را تقویت کند.

کلیدواژه ها:

مصرف گرایی ، اسراف ، سبک زندگی اسلامی ، قناعت ، عدالت اجتماعی ، توسعه پایدار.