بررسی نقش مددکار اجتماعی در حمایت از افراد فاقد هویت رسمی

افراد فاقد هویت رسمی به عنوان یکی از گروه های آسیب پذیر در جوامع معاصر، با مشکلات پیچیده و چندجانبه ای از جمله محرومیت از حقوق پایه شهروندی، دسترسی محدود به خدمات آموزشی، درمانی، اشتغال و مشارکت اجتماعی روبه رو هستند. این محرومیت ها نه تنها سلامت جسمانی و روانی آنان را تهدید می کند، بلکه زمینه ساز نابرابری های ساختاری و اجتماعی عمیق تر در سطح جامعه می شود. مددکاران اجتماعی به عنوان نیروهای متخصص و کلیدی در نظام های حمایت اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در شناسایی، حمایت و توانمندسازی این افراد ایفا می کنند. این مقاله با بهره گیری از رویکرد علمی و جامع شناسانه، به بررسی دقیق عملکرد مددکاران اجتماعی در فرآیند حمایت از افراد فاقد هویت رسمی می پردازد.با استفاده از روش تحقیق کیفی و تحلیل مضمون، نقش مددکاران در ارزیابی نیازهای فردی و اجتماعی، ارائه مشاوره های حقوقی و روانی، تسهیل دسترسی به خدمات ثبت هویت و مدارک رسمی، و توانمندسازی از طریق آموزش و ارتقای آگاهی بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد که مددکاران با تلفیق دانش تخصصی و مهارت های ارتباطی، ضمن کاهش موانع حقوقی و اجتماعی، به ایجاد فضای اعتماد و ارتقای سلامت روانی افراد فاقد هویت کمک می کنند. با این حال، کمبود منابع، محدودیت های قانونی، و تبعیض های ساختاری، چالش های اساسی در مسیر حمایت موثر هستند.مقاله همچنین به ضرورت تقویت آموزش های تخصصی مددکاری اجتماعی، تدوین سیاست های حمایتی فراگیر، و توسعه همکاری های بین سازمانی اشاره دارد تا ظرفیت های حمایتی موجود به حداکثر برسد. نتایج این پژوهش، چشم اندازی کاربردی برای سیاستگذاران، مدیران اجتماعی و پژوهشگران فراهم می کند تا با بهره گیری از نقش کلیدی مددکاران، مشکلات افراد فاقد هویت رسمی را به صورت جامع و موثر مدیریت نمایند.