تبیین اصول معماری شهری در کاهش آسیب پذیری پس از زلزله

توزیع فضایی عناصر شهری چگونگی کنار هم قرارگیری و ترکیب عناصر و عملکردهای اصلی شهر ساختار شهر را شکل می دهد. تقسیمات کالبدی ساختار شهری (کوی محله برزن و منطقه) و نوع و چگونگی مرکزیت عناصر شهری و تک مرکزی یا چند مرکزی بودن شهر نیز را می توان از وجوه ویژه ساختار شهری دانست. دراین مقاله به جایگاه ساختار و بافت شهری در کاهش آسیب پذیری پس از زلزله در چرخه مدیریت بحران پرداخته میشود. یافته های تحقیق نشان می دهد که شکل، اندازه و چگونگی ترکیب کوچکترین اجزای تشکیل دهنده شهر بافت شهری را مشخص می سازد. هر نوع بافت شهری به هنگام وقوع زلزله مقاومت خاصی دارد. در ارزیابی و قطعه بندی اراضی، شکل هندسی قطعه، ابعاد و اندازه قطعه، تناسب طول و عرض قطعه، در رابطه با کاربری زمین و نوع مالکیت ملاک مورد سنجش قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، اصول شهرسازی ، زلزله.