توسعه پایدار شهری از طریق بازآفرینی در بخش گردشگری، بررسی معیارها در مشهد مقدس

بازآفرینی شهری رویکردی در راستای توسعه درون زای شهری و در حقیقت به کارگیری توان بالقوه و بالفعل موجود در برنامه ریزی های شهری، تلاش در جهت ایجاد تعادل در نحوه توزیع کیفی و کمی جمعیت، هماهنگی میان بنیان های زندگی اجتماعی و گریز از فقر شهری و لذا استفاده از مشارکت و پویش اجتماعی مردم می باشد. این رویکرد به بهبود وضعیت اقتصادی، اجتماعی و محیطی شهر توجه دارد و طیف وسیعی از فعالیت ها را بیان می دارد که قابلیت زیست جدیدی به مناطق در آستانه تخریب می دهد و با مباحث وسیع تری از جمله توسعه پایدار سروکار دارد. رویکردی می تواند برای یک شهر پایداری ایجاد نماید که بتواند نوسازی را در ابعاد کالبدی، عملکردی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی- هویتی پیش برد. بازآفرینی با رویکرد توسعه گردشگری یکی از گزینه های اصلی برای توسعه پایدار می باشد. قابل انکار نیست که گردشگری یک نیروی فوق العاده برای تغییر است. نمایش گذشته تاریخی، میراث و فرهنگ یک شهر پیش نیاز برای ترویج یک تصویر عمومی جذاب و لذا برای توسعه گردشگری، اقتصاد شهری و... می باشد. گردشگری به عنوان راهبردی درآمدزا و سودرسان به جوامع، مورد توجه بسیاری از کشورهای جهان قرار دارد. هدف از این پژوهش بررسی معیارهای توسعه پایدار شهری از طریق بازآفرینی در بخش گردشگری در شهر مشهد مقدس می باشد. بدین منظور، در ابتدا با استفاده از اسناد و مطالعات کتابخانه ای، معیارهای پژوهش تدوین گشته، سپس تعدادی پرسشنامه میان مدیران، برنامه ریزان و طراحان شهری توزیع گردیده و در نهایت نتایج مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت. با توجه به تحلیل های صورت گرفته، معیارهایی نظیر زیرساخت های گردشگری، تسهیلات به بخش های خصوصی و دولتی، دسترسی، تنوع فرهنگی و برندسازی از عناصر اصلی در توسعه پایدار شهر مشهد از طریق بازآفرینی در بخش گردشگری می باشند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، بازآفرینی شهری ، گردشگری