تحلیل تاثیر هنری محوطه سازی گیاهان باغی در فضای سبز شهری

فضای سبز گیاهی بخش مهمی از محیط زیست شهری است. علاوه بر این، فضای سبز گیاهی بخش حیاتی از هنرهای بصری نیز هست و نقش کلیدی در شکل دهی فضاهای شهری ایفا می کند. در بستر رونق ساخت و ساز شهری، مردم به طور فزاینده ای خواستار کیفیت در محیط شهری هستند. مقیاس فضایی، به عنوان یک عامل حیاتی که بر تاثیر بصری کاشت تاثیر می گذارد، به تدریج به کانون طراحی منظر تبدیل می شود. فضای سبز شهری مبتنی بر منظر گیاهی نه تنها می تواند محیط زیست شهری را بهبود بخشد و کیفیت زندگی مردم را ارتقا دهد، بلکه می تواند تضاد بین تقاضا برای فضای سبز شهری و کاهش مداوم زمین های فضای سبز شهری را نیز حل کند. بنابراین، فضای سبز گیاهی به عنوان یک گام کلیدی در جهت توسعه پایدار جهانی شناخته می شود. با این حال، طبق تحقیقات و کاربردهای فعلی، توسعه فضای سبز شهری توسط ارزش فضای سبز گیاهی و کاربردهای آن محدود و با مانع مواجه است. علاوه بر این، هنوز هیچ سیستم نظری جامعی در مقیاس گیاهی ایجاد نشده است. به عبارت دیگر، هنوز مشکلاتی در مقیاس در فضای سبز گیاهی وجود دارد، مانند تراکم نامعقول، عدم تناسب و سلسله مراتب نامشخص. بنابراین، این مقاله با تعریف مقیاس فضایی گیاهی در شهر آغاز می شود و انواع فضایی گیاهی و ویژگی های مقیاس را از دیدگاه های مختلف تجزیه و تحلیل می کند تا یک دانش کلی از فضای سبز گیاهی ایجاد کند. پس از آن، از طریق مطالعه وضعیت فعلی فضای سبز گیاهی در شهرها، یک تحلیل کمی از مقیاس بصری فضای گیاهی در میادین شهری برای پرداختن به مسائل طراحی مقیاس گیاهی در این تحقیق انجام می شود. تمرکز تحلیل بر مقیاس گیاهان در رابطه با عناصر مرتبط است. علاوه بر این، این مطالعه تاثیر مقیاس زیبایی شناختی بصری و مقیاس روان شناختی را بر کاشت بر اساس مقیاس عملکردی عناصر گیاهی بررسی می کند. در نهایت، تحلیل های کمی فوق برای استخراج برخی معیارهای داده نسبی و جمع بندی استراتژی های طراحی برای مقیاس فضایی کاشت در شهر به کار گرفته می شوند. یافته های این مطالعه می تواند برخی پیشنهادات راهنما و مراجع را برای ساخت و ساز آینده فضای سبز شهری ارائه دهد و بدین ترتیب توسعه منظم فضای سبز گیاهی در شهرها را ترویج کند.

کلیدواژه ها:

فضای سبز گیاهی ، گیاهان باغی ، فضای سبز شهری