تهدیدات نوپدید و سایبری علیه ساختارهای شهری و وظایف جدید در واحد حراست

در دهه های اخیر، با گسترش شهرهای هوشمند و افزایش وابستگی زیرساخت های شهری به فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی، تهدیدات نوپدید به ویژه تهدیدات سایبری به یکی از جدی ترین چالش های امنیتی شهرها تبدیل شده اند. این تهدیدات، نه تنها سیستم های سایبری، بلکه ساختارهای فیزیکی حیاتی نظیر آب، برق، حمل ونقل، خدمات درمانی و سامانه های مدیریت بحران را نیز در معرض آسیب قرار داده اند. در چنین شرایطی، واحدهای حراست شهری دیگر نمی توانند تنها بر جنبه های سنتی امنیت فیزیکی تمرکز کنند؛ بلکه نیازمند بازتعریف نقش و ماموریت خود در قالب ساختارهای همگرا میان امنیت فیزیکی و سایبری هستند.این مقاله با هدف تبیین ابعاد مختلف تهدیدات نوپدید و سایبری علیه ساختارهای شهری، ابتدا به تحلیل انواع تهدیدات سایبر-فیزیکی، زنجیره تامین، حملات مبتنی بر هوش مصنوعی، و تهدیدات ترکیبی پرداخته و تاثیرات آن ها بر عملکرد و تاب آوری شهرها را بررسی می کند. سپس به بررسی نقش های نوین واحدهای حراست در مواجهه با این تهدیدات پرداخته شده و چارچوبی عملیاتی برای انطباق این واحدها با واقعیت های جدید امنیتی ارائه می گردد. همچنین نمونه های موفق از تجربه های بین المللی و سیاست های اجرایی در حوزه امنیت شهری مورد تحلیل تطبیقی قرار گرفته است.هدف نهایی این پژوهش، ارائه راهکارهایی جهت توانمندسازی حراست ها در حفاظت از ساختارهای شهری در برابر تهدیدات نوین با تاکید بر آمادگی، پاسخ سریع، و توسعه ظرفیت های فناورانه است

کلیدواژه ها:

تهدیدات سایبری ، امنیت شهری ، ساختارهای حیاتی ، همگرایی امنیتی ، واحد حراست