نقش مبتنی بر بازی در بهبود عملکرد دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

هدف این پژوهش بررسی تاثیر رویکردهای آموزشی مبتنی بر بازی در ارتقای عملکرد تحصیلی، انگیزه یادگیری، و تعامل اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری در محیط های آموزشی ایرانی است. پژوهش حاضر با تمرکز بر عدالت آموزشی و نیازهای ویژه این گروه از دانش آموزان، تلاش دارد تا کارآمدی روش های بازی محور را در بهبود تجربه یادگیری آنان ارزیابی کند.روش پژوهش از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی با تشخیص اختلال یادگیری در شهر تهران بود که از میان آنان ۳۰ نفر به صورت هدفمند انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در طول ۸ هفته تحت آموزش های بازی محور قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل از روش های سنتی بهره مند شدند مدل تحلیل داده ها شامل آزمون های آماری تی مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) بود که با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد. شاخص های عملکرد تحصیلی، میزان مشارکت در کلاس، و انگیزه یادگیری به عنوان متغیرهای وابسته مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج نشان داد که استفاده از روش های بازی محور به طور معناداری موجب بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزه یادگیری، و ارتقای تعامل اجتماعی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری شد. این یافته ها نشان دهنده ظرفیت بالای بازی در ایجاد محیطی حمایتی، فعال و متناسب با نیازهای شناختی و عاطفی این دانش آموزان باشد. پژوهش حاضر بر ضرورت بازنگری در شیوه های آموزشی رایج و توجه به راهکارهای خلاقانه و مشارکتی در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه تاکید دارد، و می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های درسی فراگیر و عدالت محور در نظام آموزشی ایران باشد.

کلیدواژه ها:

بازی ، دانش آموزان ، اختلالات یادگیری ، مدرسه