کاربست فناوری های نوین آموزشی در بهبود روش های تدریس در مدارس

این پژوهش با هدف بررسی کاربست فناوری های نوین آموزشی در بهبود روش های تدریس در مدارس انجام شده است. پیشرفت سریع تکنولوژی و گسترش ابزارهای دیجیتال، نظام های آموزشی را بر آن داشته تا با تغییر در شیوه های سنتی، مسیر تازه ای برای ارتقای کیفیت یادگیری فراهم سازند. فناوری های نوین آموزشی شامل هوشمندسازی کلاس ها، استفاده از نرم افزارهای آموزشی، ابزارهای تعاملی، شبکه های یادگیری و سامانه های مدیریت آموزشی، فرصتی را ایجاد کرده اند که معلمان بتوانند محتوای درسی را با شیوه های جذاب تر، تعاملی تر و متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان ارائه دهند. یافته های این تحقیق نشان می دهد که بهره گیری از فناوری های آموزشی موجب افزایش انگیزش یادگیری، ارتقای خلاقیت، تقویت مهارت های حل مسئله و همچنین ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یاددهی–یادگیری می شود. علاوه بر این، معلمان با استفاده از ابزارهای فناورانه می توانند محتوای درسی را شخصی سازی کرده و برای دانش آموزان با سبک های یادگیری متفاوت، محیط آموزشی کارآمدتری ایجاد نمایند. نتایج بررسی ها حاکی از آن است که تلفیق روش های تدریس نوین با فناوری های آموزشی نه تنها کیفیت آموزش را افزایش می دهد، بلکه نقش معلمان را نیز از انتقال دهنده صرف اطلاعات به تسهیل گر فرآیند یادگیری تغییر می دهد. همچنین، استفاده از فناوری در مدارس زمینه را برای ایجاد عدالت آموزشی، دسترسی برابر به منابع علمی و بهبود ارزیابی های مستمر فراهم می آورد.این پژوهش پیشنهاد می کند که نظام آموزشی کشور با سرمایه گذاری در زیرساخت های فناورانه، آموزش تخصصی معلمان و توسعه محتوای دیجیتال، شرایط لازم برای گسترش روش های نوین تدریس مبتنی بر فناوری را مهیا سازد. در نهایت، کاربست فناوری های نوین می تواند گامی موثر در راستای تحول بنیادین آموزش و پرورش و تحقق اهداف کلان تربیتی باشد

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، روش های نوین تدریس ، مدارس ، یادگیری الکترونیکی ، خلاقیت ، انگیزش تحصیلی.