تحلیل ظرفیت پیاده راهساز ی هوشمند در بافت مرکزی تهران با روی کرد کاهش آلودگ ی هوا

تهران بهعنوان پایتخت و بزرگترین کلانشهر ایران با چالش های جدی در زمینه آلودگی هوا و ازدحام ترافیکی، بهویژه در بافت مرکزی شهر، مواجه است. این پژوهش به بررسی امکان سنجی اجرای پروژه های پیاده راهسازی هوشمند در مرکز تهران می پردازد، با تمرکز بر کاهش آلودگی هوا و ارتقای کیفیت زندگی شهری. پی ادهراهسازی هوشمند، توسعه ای بر پی ادهراه های سنتی است که با بهره گیری از فناوری های نوین مانند اینترنت اشیاء (IoT)، حسگرهای زیست محیطی در لحظه، نورپردازی تطبیقی و سیستم های اطلاعاتی دیجیتال طراحی می شود. این تحقیق با رویکرد توصیفی-تحلیلی، عوامل جمعیتی، زیرساختی و فناورانه موثر بر امکان پذیری پی ادهراه های هوشمند در مناطق کلان شهری مانند خیابان های انقلاب، فردوسی، جمهوری و محدوده بازار بزرگ تهران را بررسی می کند. همچنین، مطالعات تطبیقی از نمونه های موفق بین المللی برای استخراج بهترین تجارب مورد استفاده قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهند که مرکز تهران ظرفیت قابل توجهی برای پی ادهراهسازی هوشمند دارد که می تواند تا ۲۰% از تردد خودروها را کاهش داده، میزان آلودگی هوا را کم کند و ایمنی اجتماعی و تعاملات شهری را بهبود بخشد. با این حال، چالش هایی چون مقاومت فرهنگی، محدودیت های زیرساختی، عدم هماهنگی نهادی و نگرانی های اقتصادی کسب وکارهای محلی، نیازمند پاسخ های سیستماتیک و هماهنگ هستند.

کلیدواژه ها:

پیاده راه سازی هوشمند ، بافت مرکزی تهران ، شهر هوشمند ، برنامه ریزی حمل و نقل پایدار