توسعه روستایی از منظر مشارکت محلی و تاثیر آن بر کاهش جرم

در این پژوهش هدف تحلیل اثرات توسعه روستایی از منظر مشارکت محلی و تاثیر آن بر کاهش جرم در مناطق روستایی دهستان جمع آبرود شهرستان دماوند می باشد. پژوهش حاضر از نظر ماهیت، نظری کاربردی و از لحاظ روش مطالعه، توصیفی تحلیلی است. برای جمع آوری داده ها و اطلاعات از دو شیوه کتابخانه ای و میدانی استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق شامل خانوارهای مناطق روستایی بوده اند که براساس فرمول کوکران ۳۱۰ پرسشنامه بین آنان توزیع گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های آماری SPSS و تکنیک پرومته بهره گرفته شد. نتایج تحقیق به صورت ترکیب شاخص ها گویای آن است که سطح معناداری کمتر از ۰۵/۰ بوده است. همچنین میانگین عامل اقتصادی برابر با ۷۳/۲، عامل اجتماعی با ۰۵/۳، عامل زیرساختی با ۵۳/۲، عامل نهادی با ۶۰/۲ و عامل محیطی با ۸۷/۳، نشان دهنده آن است که منطقه مورد مطالعه به لحاظ عوامل اجتماعی و محیطی وضعیت مناسبی دارد و در سایر عوامل به خصوص عوامل کالبدی و نهادی نیازمند توجه بیشتری است. میانگین مجموع شاخص ها نیز ۹۳/۲ محاسبه شده است. نتایج تکنیک پرومته نیز گویای آن است که روستاهای وادن با جریان خالص ۱، اوچونگ با ۸۴/۰ و لومان و زان با ۶۱/۰ به ترتیب از وضعیت مناسب تری برخوردارند. درنهایت جهت سنجش رابطه بین توسعه و احساس امنیت در مناطق روستایی از ضریب همبستگی پیرسون بهره گرفته شد. نتایج نشان حاکی از آن است که بین توسعه روستایی و احساس امنیت (کاهش جرم) رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

توسعه ، احساس امنیت ، تکنیک پرومته ، شهرستان دماوند