اثربخشی آموزش یکپارچگی حسی حرکتی بر کارکردهای اجرایی و مشکلات توجه در دانش آموزان با اختلال نارساخوانی

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش یکپارچگی حسی حرکتی بر کارکردهای اجرایی و مشکلات توجه در دانش آموزان با اختلال نارساخوانی بود. این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را کلیه کودکان ۷ تا ۹ سال با اختلال نارساخوانی در شهر مشهد تشکیل دادند. جهت انتخاب نمونه ۳۰ نفر از این افراد به روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس ملاک های ورود به پژوهش انتخاب شدند و به روش تصادفی ساده در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه های مشکلات رفتاری کودکان و نوجوانان کوای و پترسون (RBPC) و کارکردهای اجرایی بریف (BRIEF) استفاده شد. گروه آزمایش آموزش یکپارچکی حسی حرکتی را به صورت ده جلسه ۴۵ دقیقه ای دریافت کردند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل کوواریانس و استفاده از نرم افزار SPSS صورت گرفت. نتایج نشان داد که آموزش یکپارچگی حسی-حرکتی بر افزایش کارکردهای اجرایی و کاهش مشکلات توجه دانش آموزان با اختلال نارساخوانی تاثیر معناداری داشته است (۰۵/۰> P).  بر اساس این نتایج می توان نتیجه گرفت که آموزش یکپارچگی حسی-حرکتی روشی موثر در افزایش کارکردهای اجرایی و کاهش مشکلات توجه در دانش آموزان با اختلال نارساخوانی است.

کلیدواژه ها:

اختلال نارساخوانی ، کارکردهای اجرایی ، مشکلات توجه ، یکپارچگی حسی حرکتی ، دانش آموزان با اختلال نارساخوانی