تاثیر منابع مختلف گوگرد روی پسیل معمولی پسته و برخی دشمنان طبیعی آن در مطالعات موردی

پسیل معمولی پسته یکی از مهم ترین آفات درختان پسته است و خسارت آن به لحاظ تغذیه از شیره گیاهی، چند نسلی بودن و قدرت تولید مثل زیاد، اقتصادی است. برای کنترل آن از حشره کش های شیمیایی استفاده می شود. با توجه به معایب حشره کش های شیمیایی یافتن روشی امن، موثر و طبیعی برای کنترل این آفت ضروری است. یکی از این روش ها استفاده از ترکیب معدنی گوگرد است که به شکل منابع مختلف از جمله معدنی و پالایشگاهی (با فرمولاسیون های مایع، پودر وتابل و پودر میکرونیزه) موجود است. تحقیقات مختلف نشان داده است که گوگرد در مقایسه با آفت کش هایی نظیر ایمیداکلوپراید و اسپیروتترامات، استامی پراید، فلوپیرادیفورون و تیاکلوپراید و فوزالون تاثیر بیشتری در کنترل پسیل معمولی پسته دارد و برای چندین هفته می تواند آن را کنترل نماید. تاثیر گوگرد معدن زرکوه با افزایش غلظت افزایش می یابد و در تراکم بالای آفت که نیاز به کنترل سریع است با توجه به رقم پسته و زمان، از غلظت بیشتر استفاده شود. گوگرد میکرونیزه در مقایسه با سایر فرمولاسیون های گوگرد عملکرد بهتری در کاهش انبوهی جمعیت پوره ی پسیل معمولی پسته در زمان های مختلف نمونه برداری داشته است. کاربرد گوگرد روی زنبور پارازیتوئید Psyllaephagus pistaciae و کفشدوزک conglobata Oenopia و Hippodamia variegate تاثیر جزئی دارد اما روی بالتوری Chrysoperla carnea تاثیر سوء بیشتری نشان داد، البته باید نظر داشت که زیست سنجی روی بالتوری در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. کاربرد گوگرد باعث بهبود خصوصیات رویشی و عملکرد کمی و کیفی ارقام تجاری پسته و خصوصیات کیفی میوه پسته (ترکیبات مغز میوه، رویت و بازار پسندی) می شود. به طور کلی در مورد نحوه و زمان کاربرد گوگرد در قالب یک برنامه ی مدیریت تلفیقی آفت، بایستی تدابیر لازم اندیشیده شود، تا بر مراحل رشدی حساس دشمنان طبیعی تاثیر سوء ایجاد نکند و همچنین سبب سوختگی برگ و میوه پسته نگردد.

کلیدواژه ها:

بالتوری ، پسیل معمولی پسته ، زنبور پسیلوفاگوس ، کفشدوزک ، گوگرد.