توجه شهرداریها به افزایش سرانه فضای سبز با دیدگاه عملیاتی در حفظ محیط زیست شهرها

امروزه با افزایش تمرکز بر پایداری و رفاه در محیط های شهری، فضای سبز به عنوان یکی از عناصر کلیدی در طراحی ساختمان های شهری مطرح شده است. استفاده از فضای سبز نه تنها به زیبایی و جذابیت شهرها کمک می کند، بلکه تاثیرات قابل توجهی بر کیفیت زندگی ساکنان دارد. کاهش آلودگی هوا، کاهش آلودگی صوتی، تعدیل دما، افزایش رطوبت نسبی، تلطیف هوا و جذب گردوغبار است. سایر اثرات فضای سبز در شهرها نسبی هستند ولی مجموعه اثرات فضای سبز حضور آنها را در شهرها اجتناب ناپذیر می کند. به طوری که بدون وجود آن ممکن نیست شهرها پایدار بمانند؛ بنابراین اگر فضای سبز به عنوان جزی از بافت شهرها و نیز بخشی از خدمات شهری ضرورت یافته باشد، نمی تواند جدا از نیازهای جامعه شهری باشد. ازاین رو، فضای سبز باید ازنظر کمی و کیفی متناسب با حجم فیزیکی شهر، ساختمان ها، با توجه به شرایط خیابان ها و جاده ها و نیازهای جامعه ازلحاظ روانی، گذران اوقات فراقت و نیازهای بهداشتی، اکولوژیکی شهر ساخته شود تا بتواند به عنوان فضای سبز فعال، بازدهی زیست محیطی مستمری داشته باشد. با توجه به کارکردهای مهم فضای سبز شهری و نقش مهم آنها در توسعه پایدار شهری از این بررسی درمی یابیم که درواقع ایجاد فضای سبز مطلوب راه حلی برای بسیاری از مشکلات حاد شهری است که علاوه بر ارتقای کیفیت منظر شهر در مقولات زیبایی شناسی و ادراک هویت موثر می باشد که می تواند از تخریب اقتصادی و فیزیکی افت کیفیت زندگی، آلودگی، تراکم و کوچ طبقه متوسط از مرکز شهر پیشگیری کند و سرزندگی را به مناطق مرکزی شهر و پیرامون آن آورده و مردم را تشویق به حضور داوطلبانه می نماید.

کلیدواژه ها:

مکانیابی ، فضای سبز ، مراکز عمومی