بررسی آسیب ها و راهکارهای تربیتی در زمینه های اعتقادی و اخلاقی دانش آموزان از دیدگاه قرآن

در دهه های اخیر، توجه به تربیت اخلاقی و اعتقادی دانش آموزان به عنوان یکی از شاخص های مهم توسعه فرهنگی و اجتماعی جوامع، مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است. سلامت اعتقادی و اخلاقی نه تنها بر رفتار و عملکرد تحصیلی بلکه بر کیفیت روابط اجتماعی و سبک زندگی دانش آموزان نیز تاثیرگذار است. در این میان، برنامه های تربیتی مبتنی بر آموزه های قرآن کریم و فعالیت های فوق برنامه ای با رویکرد اخلاقی و اعتقادی، نقش مهمی در تقویت باورهای دینی و رفتارهای اخلاقی ایفا می کنند. این مقاله با روش مروری و با استفاده از منابع معتبر داخلی و خارجی، به بررسی آسیب های اعتقادی و اخلاقی دانش آموزان و ارائه راهکارهای تربیتی بر اساس آموزه های قرآن می پردازد. یافته های مرور مطالعات نشان می دهد که غفلت از آموزش های دینی، ضعف الگوهای خانوادگی و اجتماعی، تاثیر منفی رسانه ها و شبکه های اجتماعی، و کمبود فعالیت های تربیتی هدفمند، از جمله عوامل موثر بر کاهش تعهدات اخلاقی و اعتقادی دانش آموزان هستند. از منظر تربیتی، برنامه های قرآن محور با استفاده از آموزش مفاهیم دینی، برگزاری جلسات اخلاقی، فعالیت های گروهی مبتنی بر ارزش ها، و الگوسازی از طریق مربیان و خانواده، می توانند به تقویت باورهای دینی، ارتقاء مهارت های اخلاقی، افزایش مسئولیت پذیری، و پیشگیری از رفتارهای پرخطر کمک کنند. در پایان، پیشنهاد می شود طراحی برنامه های تربیتی اعتقادی و اخلاقی با رویکردی مشارکتی، مستمر و مبتنی بر نیازهای روانی-اجتماعی دانش آموزان، در اولویت سیاست های آموزشی قرار گیرد و پژوهش های بین رشته ای برای ارزیابی اثربخشی این برنامه ها گسترش یابد.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، تربیت اعتقادی ، قرآن کریم ، دانش آموزان ، مدرسه ، فعالیت های تربیتی ، آموزش و پرورش