بررسی تجربه زیبا شناختی کاربران از فضاهای آموزشی مبتنی بر رنگ وفرم

فضاهای آموزشی تنها مکان هایی برای آموزش و انتقال دانش نیستند، بلکه محیطی پویا برای رشد شخصیت، انگیزش و خلاقیت دانش آموزان به شمار می آیند. کیفیت بصری این فضاها، به ویژه عناصر زیبایی شناختی نظیر رنگ، نورپردازی، فرم، تناسبات و سازماندهی بصری، نقش تعیین کننده ای در کیفیت تجربه یادگیری دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر طراحی بصری بر انگیزه و خلاقیت دانش آموزان انجام شده است و تلاش دارد نشان دهد که چگونه اصول زیبایی شناختی می توانند بر فرآیندهای شناختی و هیجانی فراگیران اثرگذار باشند.روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی بوده و بر پایه مطالعات کتابخانه ای، بررسی پیشینه پژوهش های مرتبط و تحلیل نمونه هایی از فضاهای آموزشی داخلی و خارجی استوار است. یافته ها نشان می دهد که طراحی بصری مناسب می تواند از طریق ایجاد حس تعلق، افزایش توجه و تمرکز، تحریک حواس و ایجاد جذابیت های بصری، به افزایش انگیزه یادگیری و شکوفایی خلاقیت دانش آموزان منجر شود. همچنین، توجه به اصول روان شناسی محیطی و هنرهای تجسمی در طراحی فضاهای آموزشی می تواند محیطی الهام بخش فراهم آورد که نه تنها فرایند یادگیری را تسهیل می کند، بلکه به رشد مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان نیز یاری می رساند.بر اساس نتایج این پژوهش، توصیه می شود سیاست گذاران آموزشی، طراحان و معماران، طراحی بصری فضاهای آموزشی را نه به عنوان عنصری تزئینی، بلکه به مثابه ابزاری موثر در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش در نظر بگیرند.

کلیدواژه ها:

طراحی بصری ، زیبایی شناسی ، فضاهای آموزشی ، انگیزه ، خلاقیت