برندسازی محله ای از طریق برنامه های فرهنگی: دستورکار اجرایی برای کارشناس روابط عمومی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 86

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HSPC21_388

تاریخ نمایه سازی: 7 مهر 1404

چکیده مقاله:

برندسازی محله ای به عنوان فرآیندی استراتژیک بر پایه برنامه های فرهنگی، ابزاری موثر برای تقویت هویت محلی و انسجام اجتماعی محسوب می شود. این رویکرد نه تنها پیوند میان ساکنان و فضاهای شهری را بازسازی می کند، بلکه ذی نفعان را در برابر چالش های جهانی شدن مقاوم می سازد. مقاله با تمرکز بر شکل دهی روایت هویتی محلات از طریق رویدادهای فرهنگی، هنر عمومی و روایت پردازی شهری، روش های همسو کردن ذی نفعان محلی را کاوش می نماید. بر اساس تحلیل منابع معتبر ایرانی، از جمله مدل فرآیندی برندسازی شهری برای کلان شهرهای ایران که توسط منوریان و همکاران در فصلنامه چشم انداز مدیریت دولتی دانشگاه شهید بهشتی در سال ۱۳۹۲ ارائه شده، و مطالعات موردی مانند ارزیابی آمادگی برندسازی محله جلفای اصفهان توسط اجل لوییان و فرخی در کنفرانس بین المللی عمران، معماری و شهرسازی در سال ۱۴۰۲، چارچوبی کاربردی تدوین می گردد. این چارچوب شامل چک لیست اجرایی، نمونه های پایلوت و معیارهای ارزیابی اثربخشی هویتی است. یافته ها بر ادغام رویدادهای فرهنگی با هنر عمومی تاکید دارد که تعاملات محلی را به طور قابل توجهی ارتقا می بخشد، بر پایه گزارش احیای هویت فرهنگی پایتخت توسط شهرداری تهران در خبرگزاری مهر سال ۱۴۰۴. علاوه بر این، پژوهش های اخیر مانند بررسی نقش رویدادهای فرهنگی در برندسازی گردشگری توسط خبرگزاری ایرنا در سال ۱۴۰۰، نشان دهنده پتانسیل این برنامه ها در جذب سرمایه و حفظ میراث بومی است. مقاله بر جنبه های کاربردی تمرکز دارد و پیشنهادهایی برای کارشناسان روابط عمومی در شهرداری ها ارائه می دهد تا برند محله ای را به عاملی برای توسعه پایدار تبدیل نمایند. این دستورکار با بهره گیری از رویکردهای مشارکتی، مانند آنچه در مقاله راهبردهای توسعه محله ای با رویکرد مشارکتی در فصلنامه دانشگاه تهران سال ۱۳۹۴ توصیف شده، ذی نفعان را به شرکای فعال در فرآیند تبدیل می کند. در نهایت، تاکید بر ارزیابی مداوم، برگرفته از مدل های نظری ارزش ویژه مکان توسط یزدان پناه شاه آبادی در فصلنامه باغ نظر سال ۱۳۹۸، تضمین کننده پایداری هویتی است. این چارچوب نه تنها هویت محلی را احیا می نماید، بلکه به انسجام اجتماعی و رشد اقتصادی محله ها یاری می رساند، و کارشناسان را به تسهیل گران تحول فرهنگی مبدل می سازد.

نویسندگان

هادی بائی

کارشناس مدیریت امور فرهنگی, کارشناس روابط عمومی, شهرداری منطقه دو بیرجند, استان خراسان جنوبی