تاثیر یادگیری مبتنی بر داستان سرایی دیجیتال بر خلاقیت و مهارت های ارتباطی دانش آموزان دوره ابتدایی

داستان سرایی همواره یکی از روش های بنیادین انتقال دانش، فرهنگ و ارزش ها در جوامع انسانی بوده است. با ورود فناوری های نوین آموزشی، شیوه های سنتی داستان سرایی جای خود را به الگوهای تعاملی و دیجیتال داده اند. یادگیری مبتنی بر داستان سرایی دیجیتال (Digital Storytelling) نه تنها موجب تقویت انگیزش و درگیری فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری می شود، بلکه بستری مناسب برای رشد خلاقیت و ارتقای مهارت های ارتباطی آنان فراهم می آورد (کاظمی، ۱۴۰۰). پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از داستان سرایی دیجیتال در آموزش دانش آموزان دوره ابتدایی بر دو مولفه اساسی یعنی خلاقیت و مهارت های ارتباطی انجام شده است. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ می باشد که نمونه ای به حجم ۶۰ نفر به شیوه تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خلاقیت تورنس و پرسشنامه مهارت های ارتباطی کوین (ترجمه شده) بود. نتایج تحلیل داده ها با استفاده از آزمون کوواریانس نشان داد که آموزش مبتنی بر داستان سرایی دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش خلاقیت و بهبود مهارت های ارتباطی دانش آموزان دارد. یافته های این پژوهش اهمیت بهره گیری از روش های نوین آموزشی مبتنی بر فناوری و روایت را در مدارس ابتدایی برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: داستان سرایی دیجیتال ، خلاقیت ، مهارت های ارتباطی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری نوین