نقش هوش مصنوعی دریادگیری مهارت های زندگی دانش آموزان

این مقاله مروری به بررسی نقش تحول آفرین هوش مصنوعی در فرایند یادگیری و تقویت مهارت های زندگی در میان دانش آموزان می پردازد. در عصری که تحولات فناوری با سرعتی بی سابقه در حال شکل دهی مجدد جوامع هستند، نظام های آموزشی با چالش آماده سازی نسلی مواجه اند که باید در دنیایی پیچیده و نامشخص به فعالیت بپردازند. مهارت های زندگی، شامل توانایی های شناختی، عاطفی و اجتماعی، هسته اصلی این آمادگی را تشکیل می دهند. پژوهش حاضر با اتکا به تحلیل گسترده ادبیات نظری و پژوهشی، نشان می دهد که هوش مصنوعی صرفا یک ابزار فناورانه نیست، بلکه یک شریک آموزشی بالقوه است که می تواند تجارب یادگیری را شخصی سازی کرده، محیط های تمرینی واقع گرایانه و تعاملی فراهم آورد و ارزیابی های دقیق تری از مهارت های نرم ارائه دهد. از طریق سیستم های تدریس هوشمند، شبیه سازی های مبتنی بر بازی و تحلیل های یادگیری پیشرفته، هوش مصنوعی قادر است به توسعه مهارت هایی نظیر حل مسئله، تفکر انتقادی، همدلی، ارتباط موثر و خودتنظیمی عاطفی کمک شایانی نماید. با این حال، پیاده سازی موفق این فناوری با چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده ها، سوگیری الگوریتم ها و لزوم بازآموزی معلمان همراه است. این مقاله ضمن تبیین فرصت ها و تهدیدها، استدلال می کند که یک رویکرد انسان محور و اخلاقی برای ادغام هوش مصنوعی در آموزش مهارت های زندگی، می تواند به توانمندسازی دانش آموزان برای مواجهه موثر با چالش های قرن بیست و یکم منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های زندگی ، دانش آموزان ، تحول دیجیتال ، آموزش و پرورش