تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری در دانش آموزان مقطع ابتدایی

این مقاله به بررسی و تبیین تاثیر بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری در دانش آموزان مقطع ابتدایی می پردازد. مشکلات رفتاری در این گروه سنی، مانند پرخاشگری، اضطراب، خجالتی بودن و اختلالات توجه، می تواند پیامدهای نامطلوبی بر رشد تحصیلی، اجتماعی و عاطفی کودک داشته باشد. بازی درمانی به عنوان یک رویکرد روان شناختی مبتنی بر بازی، ابزاری قدرتمند برای کمک به کودکان در ابراز، درک و مدیریت هیجانات و رفتارهای خود محسوب می شود. در این مقاله، ابتدا مفهوم، تاریخچه و اصول نظری بازی درمانی تشریح شده و سپس انواع مختلف آن معرفی می گردد. مکانیسم های تاثیرگذار بازی درمانی بر کاهش مشکلات رفتاری، از جمله تسهیل ابراز هیجانی، حل تعارضات درونی و تقویت مهارت های اجتماعی، مورد بحث قرار می گیرند. همچنین، به نقش معلمان و والدین در حمایت از این فرآیند اشاره شده است. بر اساس تحقیقات موجود، انتظار می رود بازی درمانی بتواند به طور موثری به کاهش طیف وسیعی از مشکلات رفتاری در دانش آموزان ابتدایی کمک کند. در نهایت، نتایج کلی نشان دهنده ضرورت توجه بیشتر به این رویکرد در محیط های آموزشی و تربیتی برای ارتقاء سلامت روان کودکان و بهبود عملکرد تحصیلی و اجتماعی آنان است.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، مشکلات رفتاری ، دانش آموزان مقطع ابتدایی