راهکارهای ارتقای مهارت های ارتباطی در بین دانش آموزان

مهارت های ارتباطی به عنوان یکی از مهم ترین توانمندی های زندگی اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان شناخته می شوند و نقش تعیین کننده ای در تعاملات فردی، مشارکت کلاسی و رشد روانی–اجتماعی آنان دارند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و ارائه راهکارهای ارتقای مهارت های ارتباطی در دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع کاربردی–توصیفی بوده و از ترکیب روش های کمی و کیفی بهره گرفته است. داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد مهارت های ارتباطی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و مدیران مدارس جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که دانش آموزان در مهارت های پایه ای مانند بیان کلامی و گوش دادن عملکرد قابل قبولی دارند، اما مهارت های پیشرفته تر شامل همدلی، درک غیرکلامی و مدیریت هیجانات نیازمند تقویت است. محیط مدرسه، روش های تدریس فعال، فعالیت های گروهی و مشارکت خانواده از عوامل موثر در ارتقای مهارت های ارتباطی دانش آموزان شناخته شدند. همچنین، پرورش این مهارت ها با افزایش اعتماد به نفس، انگیزش تحصیلی، خودکارآمدی و سلامت روانی دانش آموزان همراه است. پژوهش نتیجه می گیرد که آموزش مهارت های ارتباطی باید به صورت جامع، تلفیقی و نظام مند همراه با حمایت خانواده و محیط مدرسه صورت گیرد تا زمینه رشد همه جانبه و موفقیت تحصیلی و اجتماعی دانش آموزان فراهم شود.واژگان کلیدی: مهارت های ارتباطی، دانش آموزان، مدرسه، مشارکت فعال، محیط آموزشی، توسعه اجتماعی، خودکارآمدی.