بازآفرینی فرایند یادگیری با محوریت خلاقیت و نوآوری در نظام های آموزشی معاصر

یادگیری در دنیای امروز دیگر به معنای انتقال یک سویه اطلاعات نیست، بلکه فرایندی پویا و چندبعدی است که نیازمند مشارکت فعال دانش آموزان و بهره گیری از روش های نوین آموزشی است. در این میان، خلاقیت و نوآوری به عنوان دو مولفه اساسی، نقش تعیین کننده ای در ارتقای کیفیت یادگیری ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین اهمیت این دو عامل در بازآفرینی فرایند یادگیری انجام شده است. مرور منابع نشان می دهد که خلاقیت موجب افزایش انگیزش، عمق یادگیری و پایداری دانش می شود و نوآوری نیز با معرفی ابزارها و روش های تازه، امکان تجربه های یادگیری متنوع و معنادار را فراهم می آورد. بر اساس یافته ها، ایجاد محیط آموزشی انعطاف پذیر، توجه به نقش فعال معلم و بازنگری در نظام ارزشیابی از الزامات کلیدی در جهت تحقق یادگیری خلاق و نوآورانه است. نتایج این مطالعه می تواند چشم اندازی برای سیاست گذاران آموزشی و معلمان فراهم آورد تا مسیر آموزش را به سمت پرورش مهارت های اساسی قرن بیست ویکم هدایت کنند.واژگان کلیدی:خلاقیت، نوآوری، یادگیری معنادار