رابطه بین شخصیت دانش آموزان و میزان سازگاری آنان با آموزش آنلاین

این مقاله با هدف تبیین رابطه بین ویژگی های شخصیتی دانش آموزان و میزان سازگاری آنان با آموزش آنلاین تدوین شده است. روش تحقیق به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور مقالات معتبر انجام شده و تلاش می کند ابعاد مختلف شخصیت را در پیوند با شاخص های سازگاری آموزشی تبیین کند. در چارچوب مدل پنج عامل بزرگ، نتایج نشان می دهد وجدان گرایی قوی ترین پیش بینی کننده سازگاری موثر است و از طریق خودنظم دهی، مدیریت زمان و پایبندی به تکالیف، عملکرد را بهبود می بخشد. روان رنجوری با افزایش اضطراب، فرسودگی تحصیلی و کاهش تاب آوری، سازگاری را تضعیف می کند. گشودگی به تجربه با تقویت کنجکاوی شناختی و راهبردهای یادگیری عمیق، کیفیت تعامل با فناوری و رضایت از یادگیری را ارتقا می دهد. برون گرایی بسته به کیفیت تعاملات همسالان و معلم، می تواند تسهیل گر مشارکت یا منجر به حواس پرتی شود و اثر آن عمدتا به میانجی گری «کیفیت تعامل» وابسته است. سازگاری/توافق پذیری با تقویت همکاری و تعامل سازنده در فعالیت های گروهی، راهگشای سازگاری اجتماعی در کلاس های مجازی است. بر پایه این یافته ها، مقاله یک مدل بومی برای مدارس ایران پیشنهاد می کند که ترکیبی از غربال اولیه شخصیت، شخصی سازی یادگیری، پشتیبانی روانی–تحصیلی و توانمندسازی معلمان در طراحی تکالیف متناسب را شامل می شود.

کلیدواژه ها:

شخصیت ، سازگاری با آموزش آنلاین ، پنج عامل بزرگ ، دانش آموزان ، مدارس ایران ، خودنظم دهی