هوش مصنوعی و طراحی مسیرهای یادگیری منعطف: ارتقای یادگیری فردی و مشارکتی در مدارس

ظهور هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، فرصت های گسترده ای را برای بازطراحی فرآیند یاددهی–یادگیری فراهم کرده است. یکی از مهم ترین ظرفیت های این فناوری، امکان ایجاد مسیرهای یادگیری منعطف و پویاست که به نیازها، سرعت یادگیری، علایق و توانایی های فردی دانش آموزان پاسخ می دهد. مقاله حاضر با رویکردی مروری، به بررسی مطالعات و پژوهش های اخیر در زمینه تاثیر هوش مصنوعی بر طراحی مسیرهای یادگیری فردی و مشارکتی در مدارس می پردازد. نتایج مرور منابع نشان می دهد که الگوریتم های یادگیری ماشین و سیستم های تطبیقی مبتنی بر داده های آموزشی، توانایی شناسایی الگوهای یادگیری و پیش بینی نقاط قوت و ضعف دانش آموزان را دارند و از این طریق می توانند برنامه های درسی شخصی سازی شده و گروهی را به طور همزمان پشتیبانی کنند. علاوه بر این، هوش مصنوعی نقش مهمی در ارتقای تعاملات دانش آموزان، تسهیل یادگیری مشارکتی و ایجاد محیط های یادگیری هوشمند ایفا می کند. یافته ها تاکید دارند که به کارگیری صحیح این فناوری نه تنها باعث افزایش کارایی آموزشی می شود، بلکه عدالت آموزشی، رضایت یادگیرندگان و کیفیت یادگیری در مدارس را نیز بهبود می بخشد. این امر، ضرورت توجه سیاست گذاران آموزشی و معلمان به توسعه زیرساخت های فناورانه و مهارت های لازم برای بهره گیری موثر از هوش مصنوعی در طراحی مسیرهای یادگیری منعطف را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مسیرهای یادگیری منعطف ، یادگیری فردی ، یادگیری مشارکتی ، مدارس هوشمند.