افت تحصیلی در کلاس های بدون مشارکت فعال دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مشارکت فعال دانش آموزان در پیشگیری از افت تحصیلی در کلاس های درس انجام شده است. در این مطالعه، تلاش شد تا با تحلیل وضعیت کلاس هایی که فاقد تعامل موثر میان دانش آموزان و معلم هستند، عوامل موثر بر کاهش انگیزه، یادگیری و پیشرفت تحصیلی شناسایی شود. روش پژوهش از نوع کیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه با معلمان و تحلیل محتوای گزارش های آموزشی گردآوری شده اند. تحلیل مطالب بر اساس مدل تعامل محور صورت گرفت که در آن مولفه هایی چون گفت وگوی دوسویه، فعالیت های گروهی، و فرصت های ابراز نظر دانش آموزان مورد ارزیابی قرار گرفتند.نتایج پژوهش نشان داد که نبود مشارکت فعال در کلاس، به کاهش احساس تعلق، افت انگیزه، و ضعف در درک مفاهیم منجر می شود. همچنین، کلاس هایی که در آن ها دانش آموزان صرفا دریافت کننده اطلاعات هستند، بیشترین میزان افت تحصیلی را تجربه می کنند. بر اساس یافته ها، ایجاد فضای گفت وگومحور، طراحی فعالیت های مشارکتی، و تقویت نقش دانش آموز به عنوان عامل یادگیری، از راهکارهای موثر برای کاهش افت تحصیلی در کلاس های درس محسوب می شوند. این پژوهش بر ضرورت بازنگری در شیوه های تدریس و طراحی محیط های یادگیری تعاملی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، مشارکت فعال ، دانش آموزان ، مدرسه