تحلیل تطبیقی موانع فرهنگی-اجتماعی ازدواج و فرزندآوری در جوانان شهرنشین و حاشیه نشین: ارائه الگوی سیاست گذاری مختص هر بافت

هدف اصلی این پژوهش، تحلیل تطبیقی موانع فرهنگی-اجتماعی ازدواج و فرزندآوری در میان جوانان شهرنشین و حاشیه نشین و ارائه یک الگوی سیاست گذاری مختص برای هر کدام از این دو بافت اجتماعی است. با توجه به اهمیت استراتژیک مسئله جمعیت و تفاوت های آشکار فرهنگی و اقتصادی در مناطق شهری و حاشیه ای، درک موانع خاص هر گروه برای تدوین سیاست های موثر امری ضروری است. این تحقیق با رویکردی کیفی و با استفاده از روش تحلیل محتوای عمیق مصاحبه ها و مطالعات اسنادی، به بررسی نگرش ها، ارزش ها، هنجارها و فشارهای اجتماعی حاکم بر تصمیم گیری جوانان در دو گروه مذکور می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که در حالی که جوانان شهرنشین بیشتر با موانعی نظیر فردگرایی، کمال گرایی در انتخاب همسر، اولویت بخشی به تحصیلات و پیشرفت شغلی و نگرانی از هزینه های بالای زندگی مدرن مواجه هستند، جوانان حاشیه نشین با چالش هایی از جنس فقر اقتصادی ساختاری، احساس عدم امنیت اجتماعی، دسترس پذیری محدود به خدمات بهداشتی و آموزشی و تقابل سنت و مدرنیته در سطح خرد دست و پنجه نرم می کنند. بر اساس این یافته ها، الگوی سیاست گذاری پیشنهادی برای مناطق شهری بر حمایت های فرهنگی و رسانه ای، تسهیل همسان گزینی و ارائه مشاوره های تخصصی متمرکز است، در حالی که برای مناطق حاشیه نشین، رویکرد مداخله ای مبتنی بر توانمندسازی اقتصادی، توسعه زیرساخت های اجتماعی و ارتقای سرمایه اجتماعی ارائه می گردد. این پژوهش تاکید می کند که سیاست گذاری یکپارچه و بدون در نظر گرفتن تفاوت های بافتی، نه تنها ناکارآمد خواهد بود، بلکه می تواند به تعمیق شکاف های اجتماعی و تشدید بحران جمعیت منجر شود.

کلیدواژه ها:

ازدواج ، فرزندآوری ، موانع فرهنگی-اجتماعی ، جوانان شهرنشین ، جوانان حاشیه نشین.