شناسایی موانع مربیگری کسب و کار(کوچینگ) در صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران

پژوهش حاضر ارائه یک مدل برای شناسایی موانع مربیگری کسب و کار(کوچینگ) در صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایراناست. این پژوهش در چارچوب رویکرد آمیخته و با به کارگیری روش داده بنیاد صورت گرفته است. ابزار گردآوری در بخش کیفی با انجام مصاحبه نیمه ساختاریافته از نمونه انتخاب شد. سپس در بخش کمی برای رتبه بندی عوامل از مقیاس زوجی(دوتایی) با تکنیک AHP استفاده شد. جامعه موردمطالعه، خبرگان حوزه فناوری اطلاعات، کارآفرینی بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و انتخاب نمونه طبق فرایند گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری پیش رفت و ۱۳ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند . برای تحلیل داده ها در بخش کیفی از روش استراوس و کوربین استفاده شد. جهت روایی و پایایی سوالات از روش تطبیق توسط اعضا و روش توافق درون موضوعی استفاده شد. این چالش ها موجب می شوند که بسیاری از سازمان ها نتوانند از مزایای مربیگری بهره مند شوند و در نتیجه، پتانسیل های رشد و توسعه آن ها محدود باقی بماند.

کلیدواژه ها:

مربیگری ، کسب و کار ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، ایران ، عوامل اقتصادی ، کارآفرینی