مدلسازی سیمانی شدن (Cementation) خاکهای آبرفتی درشت دانه به کمک دستگاه چمبر و آزمون پرسیومتری

آبرفت درشت دانه در مناطق شهری بیشترین فراوانی را دارد که این امر به علت فرآیند رسوبگذاری در این مناطق است. کلان شهری مانند تهران نیز در بیشتر مناطق خود این آبرفت را در لایه های زیرسطحی دارد. پروژه های مختلفی هر ساله در این کلانشهر در زیر سطح زمین اجرا می شوند. بنابراین رفتار این نوع مصالح اهمیت بسیاری دارد و در پروژه هایی مانند حفاظت از دیواره های گودبرداری و تونلسازی از اهمیت بسیار بالاتری برخوردار است. این مقاله سعی دارد به مدلسازی اثر سیمانی شدن در رفتار آبرفت درشت دانه تهران بر اساس نتایج آزمونهای برجا و آزمایشگاهی بپردازد. برای این منظور دستگاه چمبر آزمایشگاهی جهت انجام آزمایش پرسیومتری در محیط آزمایشگاه ساخته شده است. آزمایش پرسیومتری به این دلیل استفاده شده است که بیشترین پارامترهای موثر در رفتار آبرفت درشت دانه به صورت مستقیم و غیرمستقیم از نتایج این آزمون قابل دسترس هستند. پروژه تونل صدر- نیایش تهران برای انجام آزمونهای برجی پرسیومتری استفاده شده است. با مقایسه مقادیر ضریب چسبندگی حاصل از آزمونهای پرسیومتری در محیط برجا و آزمایشگاهی، مشاهده می شود که نبود اثر سیمانتاسیون در خاکهای بازسازی شده سبب کاهش مقادیر ضریب چسبندگی شده است. این کاهش در بعضی اعماق تا ۵۰ درصد مقادیر برجا بوده است.

کلیدواژه ها:

آبرفت درشت دانه تهران ، اثر سیمانی شدن ، چمبر ، پرسیومتری