تاثیر طراحی فضاهای آموزشی بر سطح خودپنداری،اعتماد به نفس، خلاقیت و انگیزش دانش آموزان

با توجه به نقش حیاتی طراحی فضاهای آموزشی در شکل گیری رفتار و انگیزش دانش آموزان، این مطالعه به بررسی تاثیر طراحی محیط های یادگیری بر سطح خودپنداری، اعتماد به نفس، خلاقیت و رفتار آنان می پردازد. تحقیقات پیشین عمدتا بر جنبه های فنی و زیبایی شناسی فضاهای آموزشی تمرکز داشته اند و کمتر به اثرات روانشناختی و انسانی این طراحی ها پرداخته شده است. در نتیجه، خلاهای قابل توجهی در فهم تاثیر مستقیم و غیرمستقیم طراحی فضاهای آموزشی بر عوامل روانشناختی و رفتاری دانش آموزان وجود دارد، به ویژه در زمینه نقش طراحی های تعاملی، انعطاف پذیر و نوآور در تقویت اعتماد به نفس و سطح خودپنداری.این پژوهش با روش کتابخانه ای، به جمع آوری و تحلیل منابع معتبر در حوزه طراحی فضاهای آموزشی، روانشناسی تربیتی و آموزش می پردازد تا ضمن شناسایی نظریه ها و یافته های پیشین، زمینه ساز تحقیقات آینده باشد. هدف اصلی مطالعه تدوین چارچوبی نظری است که رابطه میان طراحی فضاهای آموزشی و ابعاد روانشناختی و رفتاری دانش آموزان را تبیین کند و نقش طراحی محیطی در ترویج رفتارهای مثبت، انگیزش و احساس خلاقیت را مشخص سازد.

کلیدواژه ها:

فضاهای آموزشی ، خودپنداری ، اعتماد به نفس ، انگیزش ، محیط یادگیری